«از پشت میز تا خانه محقر؛ روایت یک حضور»

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی آفتاب دنا ، ایروان پارسیان نژاد فعال فرهنگی در یادداشتی به اقدام ارزشمند ایوب رضایی مدیرکل آموزش و پرورش استان کهگیلویه وبویراحمد  در سرکشی از دانش آموزی با ناتوانی جسمی در بخش دیشموک اشاره کرده و چنین آورده است: در نظام اسلامی که فلسفه مدیریت آن بر پایه خدمت، عدالت و هم‌نشینی با مردم بنا شده است، اقدام مدیرکل آموزش و پرورش استان کهگیلویه و بویراحمد در سفر به دیشموک و حضور در کنار دانش‌آموز ناتوان جسمی، نمونه‌ای درخشان از تحقق همین آرمان‌هاست. این حرکت، نه تنها یک وظیفه اداری، بلکه تجلی روح مسئولیت‌پذیری و اخلاق اسلامی در عرصه تعلیم و تربیت بود. 

مدیری که می‌توانست در پشت میز و در میان آمارها و گزارش‌ها بماند، ترجیح داد پای در گِل محرومیت بگذارد و در خانه‌ای محقر در کلاس درس، کنار دانش‌آموزی بنشیند که قامت آرزوهایش از جسم رنجورش بلندتر است.

این حضور، پیامی روشن داشت: عدالت آموزشی زمانی معنا می‌یابد که مدیران، فاصله‌ها را با نگاه هم‌دلانه بسنجند و محرومیت را با حضور خویش درمان کنند. 

در آن کلاس ساده، مدیرکل با نگاهی سرشار از مهر، دست بر سر دانش‌آموز کشید و با او هم‌کلام شد؛ نگاهی که گفت: «تو تنها نیستی، همه این نظام آموزشی پشت تو ایستاده است.» این رفتار، یادآور آموزه‌های اسلامی است که مسئولیت را عبادت می‌داند و خدمت به محرومان را برترین افتخار. 

این اقدام ارزشمند، چند پیام بنیادین برای جامعه فرهنگی و آموزشی دارد، مسئولیت در نظام اسلامی، خدمت است نه مقام، آموزش، رسالت عشق است نه تکلیف اداری، محرومیت را باید با حضور و هم‌نشینی درمان کرد، نه صرفاً با اعتبار و بودجه. 

چنین صحنه‌هایی نشان می‌دهد که مدیریت در نظام  اسلامی، تنها در بخشنامه‌ها و آیین‌نامه‌ها خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در هم‌نشینی با مردم، در هم‌دلی با محرومان و در لمس واقعیات زندگی آنان معنا می‌یابد.

این اقدام مدیرکل، درس مهربانی را در دفتر روزگار ثبت کرد؛ درسی که به همه ما می‌آموزد بزرگ‌ترین مدیریت، مدیریت دل‌هاست و اثرگذارترین آموزش، آموزش مهر. 

باشد که این رحمت آسمانی، بارانی مدام بر بوستان‌های تعلیم و تربیت این سرزمین ببارد و الگویی شود برای همه مدیران و مسئولان ،که راه خدمت در نظام اسلامی، از دل محرومیت‌ها می‌گذرد و ثمره‌اش امید، عدالت و شکوفایی است.